Oczami Chloe:
Wstałam wcześnie, bo o 5:00. Co mnie podkusiło akurat o tej się obudzić? Sen.
Sen:
Biegłam ile sił w nogach bo światło gasło. Już byłam przy drzwiach kiedy nagle światło zgasło. Szukałam drzwi wszędzie. Próbowałam coś dostrzec. Ale nie udawało mi się, nawet siebie nie widziałam. Pustka. Ciemność. Słyszałam dziwne odgłosy. Coś w stylu że ktoś chciał mi coś powiedzieć ale nie mógł. Jakby miał zaklejone usta. Znałam ten głos. Szłam w stronę głosu. Zrobiłam parę kroków i światło błysnęło ukazując twarz Jason'a. Jak się później okazało był cały w płomieniach. Za nim ktoś stał. Chciałam podejść ale silny płomień mi to uniemożliwił. Widziałam tam twarz podobną do Jason'a. Ale to nie może być on sam, to nie ma sensu. W końcu płomienie i Jason zaczęli się przesuwać w moją stronę. Stałam w miejscu i zamknęłam oczy wiedząc co się zaraz stanie. Usłyszałam jeszcze przy uchu czyjś głos.
-Kiedyś mnie spotkasz, może i zabijesz ale nigdy nie zabijesz swojego przyjaciela.
-Jak to przyjaciela?- szepnęłam. Nie mogłam otworzyć oczy. Jak bym miała je zaklejone.
-Przyszłego przyjaciela. Sekrety wyjdą na jaw.- otworzyłam oczy i nic nie zobaczyłam. Kiedy tylko się odwróciłam do tyło płomień obił się o mnie a Jason krzyczał żebym uciekała.....
Tak właśnie się obudziłam z krzykiem. Czego on ode mnie chce? Przyjaciel? Jaki przyjaciel? Nic nie rozumiem. Każdy sen jest inny. Każdy prowadzi do prawdy. Ale przy każdym zawsze się budzę. Potrząsnęłam głową i wyszłam z łóżka po czym ruszyłam na balkon. Otworzyłam drzwiczki i weszłam na płytki przez co moje ciało przeszedł dreszcz. Stanęłam przy barierce i zaczęłam się rozglądać. Chciałabym kiedyś tak polecieć. Cóż, może kiedyś. Jako anioł? Diabełek? Wszystko się okaże w przyszłym czasie. Możliwe jest wszystko. Dzisiaj chyba sobota. Wolne od pracy. Nareszcie. Patrzyłam na widoki kiedy zauważyłam jakąś dziewczynę. Biegła, widać było jakby uciekała przed czymś, a może powinnam powiedzieć przed kimś? Wytęrzyłam wzrok i za nią zauważyłam chłopaka. Nie widziałam twarzy. Widziałam nóż, bo tam padł mój wzrok. Na ręke. Cała się trzęsłam. I jestem pewna że to nie od zimna które czułam tylko strach przed tym co ma się zaraz wydarzyć. Chłopak w końcu dogonił dziewczynę i wbił w nią nóż przez co brunetka opadła bezwładnie na ziemię. Chłopak zaczął rozglądać się przypuszczam że rozglądał się ponieważ nie chciał być złapany. Kiedy jego spojrzenie zwracało się w strone mojego domu ukucnęłam szybko i zaczęłam przyglądać się jegi twarzy. Był taki podobny do Jay'a. To nie możliwe żeby to był on. A może dlatego mi nie odpisywał? Boże po co mu to mówiłam. Przeczołgałam się do pokoju i z hukiem zamknęłam drzwi i zasłoniłam okna. Skuliłam się w rogu cicho szlochają. Czemu musiałam to zabaczyć. Dlaczego wszystko kojarzy mi się z Jason'em albo Jay'em teraz? Mam tak okropnego pecha. Dobra, wiem że ja też zabiłam.. Parę osób. Ale to nie upoważnia mnie do patrzenia na to. Po prostu kiedy zabiłam od razu uciekałam. Westchnęłam i postanowiłam się ogarnąć po czym wstałam z podłogi wycierając twarz i poszłam powoli do łazienki. Już pewnie coś po 6. Długo się na to patrzyłam raczej. Przemyłam twarz wodą, umyłam zęby, ubrałam się i związałam włosy w prosty kucyk. Wyszłam z pokoju i pisnęłam bo w domu rozległ się dzwonek. Moje ręce? Moje nogi? Moja twarz? Nie mogę się ruszyć. A jak to on? Dzwonek zadzwonił drugi raz. Po cichu na palcach podeszłam do drzwi wachając się czy spojrzeć przez wizjer czy nie. W końcu to nic takiego. Zerknęłam w malutką dziurkę i wielka gula pojawiła się w gardle. Tak bardzo nie chciałam stać w tym domu. Strasznie chciałam żeby on sobie poszedł. Z oczu niewiadomo skąd spłynęły mi łzy. Dlaczego on mi to robi. Z całej siły próbowałam powstrzymać się przed otwarciem drzwi, ale po chwili dzwonek i ciche pukanie przeobraziło się w walenie w drzwi. Wzięłam głęboki wdech i pośpiesznie otworzyłam drzwi. Nie były juz do końca otwarte kiedy poczułam pieczenie na policzku. Zaraz się cofnęłam od drzwi ale on był szybszy. Przycisnął mnie do ściany jednym ruchem.
-Pieniądze prosze, tylko po to przyszłem- warknął do mojego ucha.
-N.. Nie mam jeszcze- łakałam cicho.
-Dobrze wiesz że ja z matką nie mamy co jeść już- zmrużyłam oczy.
-Ona nie jest już moją matką.. A ty.. A ty nie jesteś już moim ojcem- rozszerzył oczy i kiedy był zbyt zdezorientowany wypchnęłam go z domu- nie pokazuj mi się na oczy więcej bo obiecuję że skończysz inaczej- trzasnęłam drzwiami i przekręciłam zamek kilka razy w razie gdyby chciał wejść ponownie. Biegłam do pokoju szybko. Ale pech chciał że na ostatnim schodku zaczepiłam się i walnęłam twarzą w podłogę. Podniosłam się i ruszyłam do łazienki przemyć znowu twarz. Weszłam do niej i puściłam wode. Kiedy już mogłam wyjść poszłam do pokoju i złapałam za telefon. Światełko zapaliło się przy głównym guziku dzięki czemu wiedziałam że ktoś napisał. Odblokowałam klawiaturę. Jedna wiadomość z tumblr. A druga od Stella'i. Weszłam w skrzynkę odbiorczą.
Od: Stella
Hej kochanie, dzisiaj impreza? No jasne że tak! U Anthoniego. Przyjadę o 19, bądź gotowa.
Zaśmiałam się i odpisałam jej tylko że się zgodziłam po czym weszłam na tumblra. Otworzyłam wiadomość od Jay'a.
"Przepraszam że wczoraj nie odpisałem ale zasnąłem. Zmęczenie i te sprawy. Mam nadzieje że nie jesteś zła. Po za tym miłego dnia."
Uśmiechnęłam się do siebie a moja podświadomość mówiła że co jak co ale na niego nie da się być złym. Od razu odgoniłam tę myśl.
"Wzajemnie. Nie jestem zła bo to w sumie nic takiego. Dzisiaj napisałeś i to jest ważne."
Wysłałam.. Czekaj chwila. Napisałam,o nie. To wygląda jakbym za nim tęskniła.
-Bo tęsknisz- powiedział głos w głowie ale nie powiedziałam tego. Nie chciałam się przyznać do tego że tęsknię za kimś kogo nie znam prawie wcale.
Przewróciłam oczami kiedy zorientowałam się że gadam że swoimi myślami. Ruszyłam w stronę kuchni. Może zrobię rosół? Tak to chyba dobry pomysł. Wzięłam garnek i przelotnie spojrzałam na niego. W chwili kiedy zobaczyłam odbicie swojej twarzy od razu parę łez cisnęło mi się do oczu. Ale nie będę płakać przez jakiegoś człowieka który może i jest moim ojcem ale szkoda że się nie zachowuje jak ojciec. Potrząsnęłam głową i zaczęłam gotować makaron po czym sam rosół. Kiedy zrobiłam wszystko jak należy zostawiłam to i zapaliłam gaz. Pognałam do salonu mając pomysł żeby coś obejrzeć. Podeszłam do pułki z płytami i wyjęłam jedną. "Gra o tron". Uwielbiam ten film! Jednym ruchem włożyłam płytę do DVD i cofnęłam się siadając na kanapie wygodnie. Wzięłam pilot i włączyłam odpowiedni kanał i zaczęłam oglądać. Już po jakichś 40 minutach zaczęłam zamykać oczy.
***
Obudził mnie jakiś zapach i dźwięk mojego telefonu. Wzięłam telefon do ręki i spojrzałam na ekran po czym uśmiechnęłam się szeroko, nacisnęłam zieloną słuchawkę przukładając komórkę do ucha.
-No hej, jak tam u ciebie Michael?
-A wiesz że dobrze? A u ciebie?
-Jak najlepiej. A co podkusiło cię zadzwonić?- zmarszczyłam brwi czując znowu dziwny zapach.- Makaron!- krzyknęłam i od razu podniosłam się z kanapy biegnąc do kuchni. Słyszałam chichot w słuchawce. Jednym ruchem włączyłam głośnomówiący i położyłam telefon na blacie po czym zgasiłam gaz.
-Znowu przypaliłaś rosół?
-A jak myślisz?- pytanie retoryczne.
-Nie wiem czy chcesz znać odpowiedź na to.- zaśmiał sie- przepraszam muszę kończyć. Dzisiaj wieczorem ci wyjaśnie pa.
I się rozłączył. Wzruszyłam ramionami i wyjęłam z szafki miskę. Na szczęście makaron był jadalny. Nałożyłam rosołu i podeszłam do stolika po czym usiadłam stawiając miskę przed sobą.
***
Właśnie byłam przy szafie, jezu w co ja się ubiorę. Już jest 17 a ja dalej nie wiem w co się ubrać. Na pewno sukienka ale jaka? Powywalałam z szafy wszystkie sukienki na łóżko i zaczęłam przebierać. Nie. Ta nie. Ta też. O boże. Ta! Ta będzie idealna. Wstałam i przyłożyłam czarną sukienke bez ramiączek do siebie. Dostałam ją od babci w tamtym roku. Jezu. W tej jadę i koniec. Schowałam do szafy sukienki i poszłam do łazienki się przebrać. I już po paru minutach mogłam obkręcić się w błyszczącej sukience. Sięgała tak żeby zakrywać mi tyłek ale zarazem nie była za długa. Była przed kolana. Luźna. Usiadłam na krześle przed lustrem. Dobra, teraz fryzura i makijaż. Zabrałam się za robienie fryzury. Zdecydowałam się na koka. Zrobiłam go i zaczęłam robić makijać. Troszke mocny. Ale nie za dużo. Pasuje do sukienki. Wstałam i podeszłam do szafy. Jeszcze buty. Przebierałam, nareszcie. Zobaczyłam czarne szpilki i założyłam je. Idealnie. Złapałam za telefon widząc że dzwoni Stella. Odebrałam.
-Już jestem. Wychodź.
Wzięłam torebkę i poszłam do drzwi. Zamknęłam je za sobą chowając kluczyki do torebki. Weszłam do samochodu i Stella przyjrzała mi się z cwanym uśmiechem.
-To będzie najlepsza impreza ever.- wyszeptała i ruszyła z piskiem opon w strone klubu w którym mieliśmy się zabawić.
wtorek, 7 kwietnia 2015
Chapter four
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz